مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
16
ميراث حديث شيعه
شيوه تحقيق همان طور كه اشاره شد ، نسخهء منحصر اين رساله ، در كتابخانهء حضرت آيةاللَّه مرعشى نجفي قدس سره در ضمن نسخهء خطّى شمارهء 1245 موجود است . اين نسخه ، داراى سه رساله ( ارشاد القلوب ديلمى ، برّ الاخوان ، ملاذ الداعي ومعاذ الساعي ملّا لطفعلى بن أحمد ممقانى تبريزى ) است ورسالهء حاضر ، در برگهاى 114 - 118 آن قرار گرفته وتاريخ تحرير آن ، جمعه 24 جمادى الثاني 1270 است « 1 » . در تصحيح رساله ، همين نسخه به عنوان نسخهء أصل ، قرار داده شده ومورد مصدريابى قرار گرفته است . منابع ومآخذ اين أحاديث از كتب معروف ومعتبر شيعه وأهل سنّت استخراج شد . البتة تعداد معدودى از اين أحاديث نيز عيناً در مصادر يافت نشد كه به أحاديث مشابه با آنها ارجاع داده شد . لازم است ياد آورى شود كه با مراجعه به كتبي همچون « قضاء حقوق المؤمنين » وكتب اخلاقى شيخ مفيد رحمه الله وحتّى تأليفات معاصران شيخ مفيد نيز معلوم شد كه اين رساله ، غير از آن كتابها ورسالهاى است مستقل كه با بررسىهاى بعدى معلوم شده مربوط به قرن ششم وهفتم هجرى است . بسيارى از أحاديث اين رساله را مرحوم محدث نوري در « مستدرك الوسائل » بدون ذكر نامى از اين رساله ، درج نموده واظهار داشته كه برخى از آنها را از كتاب « المجموع الرائق » نقل كرده وبعضي از آنها را نيز به كتاب « الروضة للمفيد » نشانى داده كه فعلًا نسخهاى از آن ، در دست نيست . در خاتمه ، خداى را شاكريم كه در اين مهم ، ما را يارى نمود .
--> ( 1 ) . فهرست نسخه هاى خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 4 ، ص 44 .